De grootste valkuil is dat je begint met de oplossing al in je hoofd. Dat is menselijk, want je hebt er immers al lang over nagedacht. Maar vaak wordt er niet kritisch gekeken naar de eisen die al vaststaan. Sommige komen voort uit een eerdere aanname of een keuze die al jaren niet meer is getoetst, terwijl de vraag is of die nog wel klopt. Stel daarom bij elke eis de waarom-vraag. Kun je hem onderbouwen met feiten, dan is hij goed. Kun je dat niet en houd je iets aan omdat het ooit zo bedacht is, dan is dat het signaal om er opnieuw kritisch naar te kijken.
Zo lag er bij een van onze klanten een vraag om een product te verbeteren dat al jaren in de markt stond. In de verkenning besteedden we veel tijd aan de waarom-vragen, en juist daardoor bleek dat het product in een ander materiaal uitvoeren veel logischer was. Wat begon als een kleine aanpassing in kunststof, werd zo een volledig andere uitvoering die niet alleen beter aansloot bij de marktvraag, maar ook goedkoper uitpakte.
Een idee dat op papier klopt, kan in de praktijk alsnog missen. Niet omdat de techniek niet deugt, maar omdat het niet aansluit op hoe de doelgroep het product wil gebruiken. Kijk daarom vroeg naar je eindgebruiker: wat heeft die nodig? Hij is de belangrijkste afnemer van je product, en hoe knap je technische oplossing ook is, als ze niet past bij wat je gebruikers willen wordt het geen succes. Verplaats je daarom in de gebruikssituatie: hoe, waar en door wie wordt het straks gebruikt, en wat verwacht die gebruiker intuïtief?
We maakten mee dat een ondernemer een bepaald aandrijfprincipe voor ogen had. Tijdens de verkenning bleek dat technisch te complex, en bovendien paste het niet bij de wensen van de eindgebruikers. Dat soort inzichten wil je aan het begin hebben, niet halverwege.
Een vraagstuk wordt pas hanteerbaar wanneer je de kaders eromheen scherp hebt. Zorg daarom dat de randvoorwaarden vroeg op tafel liggen. Wat is de beoogde kostprijs en is die haalbaar? Om welke aantallen gaat het? Wat is de gebruikssituatie en hoe lang moet het product meegaan? En welke eisen gelden er voor een eerste prototype tegenover het uiteindelijke serieproduct? Die twee lopen vaak verder uiteen dan je denkt. Hoe concreter je deze randvoorwaarden maakt, hoe minder ruimte er overblijft voor aannames die je later inhalen.
Het concreet maken van je eisen en randvoorwaarden zorgt ervoor dat er in de fases erna nauwelijks nog grote vragen op tafel komen. En komen die er wel, dan kun je ze goed beredeneren vanuit de antwoorden uit de verkenning, waardoor je eenvoudig keuzes maakt. Is de verkenning niet uitvoerig genoeg gedaan en duiken er halverwege het proces cruciale vragen op, dan ontstaat er vaak grote vertraging en komt er veel druk te staan op het snel vinden van de antwoorden.
Een proces zonder verrassingen, waarin je stap voor stap volgens een vooraf bepaald plan werkt, is bijna altijd terug te voeren op een verkenning goed is uitgevoerd.
Goed toetsen aan de voorkant kost tijd, maar die verdien je dubbel terug. Je voorkomt dat werk over moet omdat een aanname niet bleek te kloppen. Je houdt grip op budget en planning, doordat er minder onvoorziene afslagen ontstaan. En je begint de ontwerpfase vanuit een basis waar iedereen op kan bouwen. De tijd die je nu investeert, betaalt zich zo uit in snelheid en zekerheid verderop in het traject.
Een vraagstuk goed afkaderen is een vak apart en wij kunnen je hierbij helpen. We stellen de vragen die het kader scherp maken, toetsen de aannames en zorgen dat je met een helder vertrekpunt de ontwerpfase in gaat. Benieuwd hoe we de verkenning in de praktijk aanpakken? Op onze pagina verkennen lees je er meer over.
Klaar om samen aan jouw vraagstuk te werken? Neem contact op, dan brengen we je idee, markt en techniek samen tot een helder plan.